ഒരു ഉദ്ദേശവും ഇല്ലാതെ കറങ്ങുന്ന ഒരു ദിവസം. വഴിയെ പൊകുന്ന ഒരു പെണ്ണിനേയും വെറുതെ വിടില്ല എന്ന വാശിയൊടെ വായി നോക്കി നടക്കുന്ന സമയം. എതിരെ വരുന്ന ഒരു പെങ്കുട്ടിയെ വെറുതെ ഒന്നു നൊക്കി അവളും നൊക്കി. എന്റെ ഹൃദയം പടാ പട ഇടിച്ചു. ആവലെന്നെ തന്നയാണൊ നൊക്കിയെ നിക്കൊരു ‘സംസം’ (സംശയം). ആ പൊട്ടെ കയ്യിൽ കിട്ടും എന്നു കരുതി മുൻപൊട്ടു നടന്നു പിന്നെ നിന്നെ പൊലൊരു അലവലത്യെ അവൽ നൊക്കുക്കയല്ലെ ഒന്നു പോ കൂവെ...!.
എന്തായാലും കണി കൊള്ളാം എന്നു മനസിൽ വിചരിച്ചു നടക്കൻ തുടങ്ങിയതും.. “അയ്യോ” ഒരു കരചിൽ കെട്ടു. അതവളുടെ ശംബ്ദം അല്ലെ. എനിക്കു ആകെ ഒരു മരവിപ്പു തിരിഞ്ഞു നൊക്കിയപ്പൊൾ കണ്ട കാഴ്ച ഏതൊരു ചെരുപ്പക്കാരനും സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു അവൾ പ്രാണനും കയ്യിൽ പിടിച്ചും കൊണ്ടോടുകയാണു. എന്റെ ചോര തിളച്ചു ഞാൻ സർവ്വ ശക്തിയും എടുത്തു അങ്ങൊട്ടു കുതിച്ചു.
അവൾ തലങ്ങും വിലങ്ങും ഓടുകയാണു എനിക്കു എന്തു ചെയ്യണ്മെന്നറിയില്ല. ഞൻ രണ്ടും കല്പിച്ചു ആ മർക്കന്റെ കയ്യിൽ ഒരൊറ്റ കടി. പിന്നെടെന്റെ നേരെ ആയി അവന്റെ ആക്രമണം.

ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ പല പ്രാവശ്യം നോക്കി എങ്കിലും അവൻ അനുവദിചില്ല. അവളുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോ എനിക്ക് ഒരു തരം വെറുപ്പ്‌ തോന്നി എങ്കിലും ഇവനെ പോലുല്ലുള്ള ഒരു മല്ലനെ എങ്ങനെ ഞാൻ തോല്പിക്കും. തിരിഞ്ഞ ഓടാനും വയ്യ.

അവളുടെ ഇപ്പോളത്തെ ഭാവം കണ്ടാൽ ഞാനും ഈ തടിയനുമായി ഉള്ള പ്രശ്നം രമ്യതയിൽ ആക്കാൻ വന്ന ഒരാളെന്ന പോലെയാണ്. വീണ്ടും ശശി ആകാൻ എന്റെ ജന്മം ബാക്കി ആകുമോ എന്ന സംശയം എനിക്ക് ബലപ്പെട്ട് വന്നു, ഇനിയും പിടിച്ചു നില്ക്കനവില്ല എന്നെനിക്കു  മനസിലായി. പക്ഷെ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അവനെ സ്നേഹത്തോടെ നക്കുന്നു. അപ്പോളാണ് എനിക്ക് എന്റെ അവസ്ഥ മനസിലായത്.

പിന്നെടെനിക്ക് ഒന്നും ചിന്തിക്കേണ്ടി വന്നില്ല തിരിഞ്ഞൊരു നടത്തം കൊടുത്തു മനസ്സില് ഇങ്ങനെ പ്രാകി കൊണ്ട് അല്ലേലും ഈ നായ്ക്കൾ മാറില്ല. ശശി ആകാൻ ഈ നായുടെ ജന്മം ഇനിയും ബാക്കി.